Dług celny to obowiązek zapłaty należności celnych (przywozowych lub wywozowych) wynikający z przepisów prawa celnego. Jest to zobowiązanie finansowe powstałe z niewykonania lub niewłaściwego wykonania obowiązków celnych przez importera lub eksportera. Dług celny dzieli się na dług w przywozie i wywozie. Może obejmować VAT importowy, inne opłaty oraz odsetki naliczane od dnia opóźnienia w zapłacie.
Dług celny powstaje w momencie naruszenia przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczących przywozu towarów na obszar celny Unii Europejskiej.
Przesłanki powstania
- Dopuszczenie towaru do obrotu w UE.
- Objęcie procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem.
- Nielegalne wprowadzenie towaru (przemyt).
- Usunięcie spod dozoru celnego.
- Brak terminowego zgłoszenia towaru do odprawy celnej.
- Niewypełnienie obowiązków związanych z czasowym składowaniem towaru lub ze stosowaniem procedury celnej.
- Nieprawidłowa klasyfikacja taryfowa.
- Niedopełnienie warunków objęcia towaru procedurą celną lub zastosowania obniżonych stawek.
- Niedotrzymanie obowiązków wynikających z końcowego przeznaczenia towarów.
- Wprowadzenie towaru bez zgłoszenia do organów celnych.
- Przedstawienie dokumentów nieodzwierciedlających faktycznego pochodzenia.
- Użycie procedury celnej niezgodnie z przeznaczeniem.
Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego przez organ celny. Dłużnik ma 10 dni od powiadomienia na uiszczenie zarejestrowanej kwoty. Dłużnikiem celnym jest osoba zobowiązana do wypełnienia obowiązków, a także osoba na rzecz której dokonuje się zgłoszenia celnego w przypadku pośredniego przedstawicielstwa.
Płatność kwoty długu celnego odbywa się w gotówce lub równoważnie. Organ celny informuje dłużnika o jego powstaniu nakazem płatniczym. Dłużnik ma prawo bycia wysłuchanym, po czym organ wydaje ostateczną decyzję. Długi celne mogą być zabezpieczane ubezpieczeniami: jednorazowymi, generalnymi lub ryczałtowymi.