LIFO (Last In, First Out) to metoda zarządzania zapasami, gdzie ostatnie przyjęte towary są wydawane jako pierwsze („ostatnie przyszło, pierwsze wyszło”), będąca przeciwieństwem FIFO.

W logistyce LIFO oznacza wydawanie najnowszych dostaw; starsze pozostają. Stosowana dla towarów trwałościowych bez terminu ważności (np. materiały budowlane, metale). W magazynach bez systemu LIFO zachodzi automatycznie, lecz niesie ryzyko starzenia się/korozji, jeśli towary nie są regularnie wydawane.

Zalety metody LIFO

  • Prosta i opłacalna.
  • W inflacji zaniża dochód netto (niższe podatki).
  • Lepsze odzwierciedlenie kosztów przy szybkich zmianach cen.

Główne wady to ryzyko przeterminowania/starzenia się towarów (gdy nie są regularnie wydawane) i nieprzydatność dla produktów z datą ważności. Rzadziej stosowana.

W rachunkowości LIFO to metoda wyceny zapasów, używana głównie w USA (GAAP). Najnowsze towary są sprzedawane, a starsze pozostają w bilansie.

W informatyce zasada LIFO to podstawa działania struktur danych typu stos (stack). Ostatni dodany element jest pierwszym usuwanym (np. zarządzanie pamięcią operacyjną).

Przykłady: magazyny materiałów budowlanych oraz zarządzanie pamięcią komputerów.

Inne metody zarządzania zapasami: FIFO, FEFO, HIFO, LOFO.

Podsumowując, LIFO to metoda zarządzania zapasami i strukturami danych, polegająca na wydawaniu najnowszych towarów jako pierwszych. Stosowana w magazynach trwałościowych, rachunkowości oraz informatyce.