DDU (Delivered Duty Unpaid), czyli „”dostarczone, cło nie opłacone””, to formuła Incoterms definiująca obowiązki, koszty i ryzyko w handlu międzynarodowym. Sprzedawca odpowiada za organizację i finansowanie transportu towaru do miejsca przeznaczenia w kraju importera, ponosząc koszty załadunku, ubezpieczenia, odprawy eksportowej oraz całe ryzyko przesyłki, przygotowując towar i dokumentację.

Kupujący odpowiada za odprawę importową, cła, podatki i opłaty graniczne po przybyciu towaru oraz jego rozładunek. Przeniesienie ryzyka następuje po udostępnieniu towaru kupującemu w uzgodnionym miejscu, od tego momentu kupujący ponosi odpowiedzialność.

Status w Incoterms

DDU została zastąpiona przez DAP (Delivered at Place) w Incoterms 2020, lecz nadal jest szeroko stosowana w praktyce.

  • Nazwa: DDU – Delivered Duty Unpaid; DDP – Delivered Duty Paid.
  • Tłumaczenie: DDU – Dostarczone, cło nieopłacone; DDP – Dostarczone, cło opłacone.
  • Koszty transportu: Sprzedawca (obie).
  • Cła i podatki: DDU: Kupujący; DDP: Sprzedawca.
  • Odprawy celne: DDU: Kupujący (importowa); DDP: Sprzedawca (obie).
  • Status (Incoterms 2020): DDU: Zastąpiona (przez DAP); DDP: Obowiązująca.

DDU jest korzystna, gdy kupujący ma doświadczenie w odprawie celnej i dostępie do lokalnych usług, co obniża koszty. Sprzedawca ponosi większe ryzyko finansowe, odpowiadając za towary do dostarczenia. DDU pozostaje w użyciu mimo zastąpienia przez DAP. Sprzedawca pokrywa koszty dostawy, kupujący opłaca cła, podatki i obsługuje odprawę importową.