Drobnica to towary do transportu jako niewielkie pakunki: kartony, paczki, skrzynie, worki, niekiedy na europaletach. Większość przewozi się dziś w kontenerach. Obejmuje też ładunki statków drobnicowych (np. samochody). Od transportu całopojazdowego różni się rezerwacją części, a nie całości przestrzeni ładunkowej na naczepie.
Historia i Rozwój w Polsce
Transport w Polsce przeszedł etapy rozwoju:
- IX-XVIII wiek – transport wodny
- 1845-1914 – rewolucja kolejowa
- 1918-1939 – odbudowa i modernizacja
- 1945-1989 – masowy transport
W latach 50. XX wieku kolej była przeciążona; PKS przewoził masowe ładunki, ale drobnicy nikt nie obsługiwał. Przełom: 1 maja 1963, powołano Przedsiębiorstwo Spedycji Krajowej (PSK). PSK przejęło magazyny, urządzenia od PKP i PKS oraz personel (ok. 8 tys. osób). PSK szybko rozwijało się w latach 70., znacząco zwiększając swoją infrastrukturę (liczba oddziałów, ekspedycji, agencji wzrosła). Wartość usług PSK wzrosła o 165,8% vs 1970 (do 3177 mln zł), a masa przesyłek z 4 mln ton (1970) do 6 mln ton (1975). Początkowo zdarzały się błędy; w 1965 krakowski oddział wypłacił ponad 1,5 mln zł kar.
Transport drobnicowy łączy przesyłki. Proces to: odbiór od nadawcy, dostarczenie do magazynu, zapakowanie z innymi do pojazdu, przewiezienie do magazynu docelowego, przepakowanie i dostawa do odbiorcy. Od całopojazdowego różni go podzielona przestrzeń ładunkowa, wymagająca wielu postojów.
Ekonomicznie, transport drobnicowy jest atrakcyjniejszy cenowo niż całopojazdowy, gdyż koszt jest dzielony między nadawców. Wadą jest większy nakład pracy administracyjnej. Firmy oferują usługi dodatkowe: odbiór i dostawa „door-to-door”, przechowywanie ładunku, śledzenie ładunku.
Transport drobnicowy odgrywa znaczną rolę w polskiej logistyce. Rozwój PSK w latach 70. potwierdził ogromny popyt. LTL (Less Than Truckload) pozostaje dziś powszechnym, nieskomplikowanym i ekonomicznie uzasadnionym sposobem transportu mniejszych przesyłek.