Polityka spedycyjna to działalność państwa oraz jego organów mająca na celu zapewnienie ilościowej i przestrzennej dostępności usług spedycyjnych, które są kluczowe dla organizacji i koordynacji transportu towarów.
Obejmuje reguły prawne regulujące umowy spedycji, głównie na podstawie Kodeksu cywilnego (art. 794–804). Stosuje się też Ogólne Polskie Warunki Spedycyjne (OPWS), które stanowią zbiór praktyk i wytycznych definiujących prawa i obowiązki spedytorów oraz zleceniodawców. Polityka ta obejmuje także planowanie i organizację całego procesu przewozu towarów: od wyboru środka transportu, koordynacji załadunku, przez formalności celne i ubezpieczenie ładunków, aż po monitorowanie dostaw.
Spedycja to kompleksowa usługa polegająca na organizacji, koordynacji i nadzorze przewozu towarów, obejmująca transport fizyczny, formalności, dokumentację i zarządzanie ryzykiem. Spedytor to podmiot realizujący te zadania, odpowiadający za realizację zlecenia spedycyjnego, które jest umową między klientem a spedytorem na usługi logistyczne i transportowe.
Kluczowe elementy spedycji
- Planowanie transportu oraz dobór środków,
- Zawieranie umów przewozowych i spedycyjnych,
- Organizacja i monitorowanie załadunku, transportu i rozładunku,
- Obsługa formalności celnych i ubezpieczeniowych,
- Reagowanie na nieprzewidziane sytuacje,
- Odpowiedzialność za bezpieczeństwo i terminowość dostaw.
W skrócie, polityka spedycyjna tworzy ramy prawne i organizacyjne dla realizacji usług spedycyjnych, które są niezbędne do sprawnego funkcjonowania przewozów krajowych i międzynarodowych.