Ścieżka krytyczna (Critical Path Method, CPM) to technika wykorzystywana w zarządzaniu projektami, która pozwala na określenie najdłuższej sekwencji zadań w projekcie, od której zależy minimalny czas jego realizacji.
Jest to ciąg następujących po sobie zadań, których opóźnienie powoduje opóźnienie całego projektu. Zadania na ścieżce krytycznej mają zerową rezerwę czasową, dlatego każde ich opóźnienie jest krytyczne dla harmonogramu.
Metoda CPM umożliwia rozbicie projektu na poszczególne działania, ustalenie ich czasów trwania, wzajemnych zależności oraz wyznaczenie harmonogramu na podstawie najdłuższej ścieżki działań krytycznych. CPM wizualizuje ścieżkę krytyczną na diagramie sieciowym. Projekt może mieć jedną lub więcej ścieżek krytycznych o tej samej długości, co zwiększa ryzyko opóźnienia. Zarządzanie zadaniami krytycznymi minimalizuje ryzyko opóźnień w złożonych projektach. Ścieżka krytyczna może zmieniać się w trakcie realizacji projektu, gdy czasy wykonania zadań różnią się od planowanych.
Proces wyznaczania i planowania ścieżki krytycznej
- Identyfikacja wszystkich zadań w projekcie.
- Określenie czasów trwania zadań.
- Zdefiniowanie zależności między zadaniami.
- Wyznaczenie najdłuższej sekwencji zadań bez rezerw czasowych — ścieżki krytycznej.
- Monitorowanie jej realizacji i aktualizacja na podstawie rzeczywistych postępów.
Metoda ścieżki krytycznej jest istotnym narzędziem do planowania, harmonogramowania, monitorowania postępów oraz zarządzania ryzykiem w projektach, dzięki czemu umożliwia terminowe ich ukończenie. Podsumowując, ścieżka krytyczna to najdłuższy ciąg ściśle powiązanych zadań projektu, których terminowa realizacja decyduje o czasie zakończenia całego przedsięwzięcia. Jej identyfikacja i zarządzanie są kluczowe dla skutecznego planowania i realizacji projektów.