Załadunek blokowy to metoda, w której cały ładunek jest ładowany i przewożony razem, bez dzielenia. W magazynowaniu, składowanie blokowe polega na układaniu jednostek ładunkowych (np. palet) bezpośrednio na posadzce lub w stosy, jedna na drugiej, bez regałów. Towary ustawia się ściśle obok siebie dla maksymalnego wykorzystania powierzchni.
Charakterystyka i zastosowania
- Efektywność przestrzeni: Wykorzystuje do 80% powierzchni magazynowej, redukując jej wymaganą wielkość.
- Systemy automatyzacji: Bloczki paletowe współpracują z systemami Pallet Shuttle, zwiększając wydajność i bezpieczeństwo.
- Polityka zarządzania zapasami: Często wymusza zarządzanie LIFO (Last In, First Out), gdyż dostęp do środka wymaga usunięcia przodu; możliwa integracja z FIFO.
Zalety: maksymalne wykorzystanie przestrzeni, redukcja kosztów inwestycji w regały, prosta organizacja pakowania i transportu. Umożliwia też zastosowanie półautomatycznych systemów transportowych, zwiększając efektywność.
Wady: ograniczony dostęp do każdej jednostki ładunkowej spowalnia realizację zamówień. Ryzyko przesuwania innych jednostek przy pobieraniu ze środka bloku wymaga skutecznego planowania rotacji zapasów.
Porównując ze składowaniem rzędowym: blokowe oferuje wyższe wykorzystanie powierzchni (do 80% vs mniejsze), lecz ograniczony dostęp (vs bezpośredni). Inwestycje są niższe (brak regałów) lub umiarkowane (vs wyższe w rzędowym). Operacje są prostsze, choć wymagają zarządzania LIFO/FIFO (vs bardziej złożona organizacja w rzędowym).
Przykłady zastosowań: magazyny produktów sypkich, warzyw suszonych (obsługiwane mechanicznie, np. Pallet Shuttle). Stosowane również w transporcie morskim i logistycznym do efektywnego sztauowania, optymalizując przestrzeń i zabezpieczając ładunek.
Podsumowując, załadunek i składowanie blokowe to efektywne metody logistyczne. Wykorzystują pełną ładowność i powierzchnię magazynową, z naciskiem na prostotę organizacji i integrację z automatycznymi systemami. Wymagają świadomego zarządzania dostępem do zapasów.