Synonimy to: Cargo (anglojęzyczne określenie, stosowane głównie w transporcie międzynarodowym) oraz Fracht (potoczne określenie przewożonego ładunku, czasem używane również w znaczeniu kwoty za przewóz towarów).
Klasyfikacja ładunków
- Według cech fizycznych, chemicznych, fizykochemicznych i biologicznych (decydują o wyborze technologii przewozu, opakowania, sposobu zabezpieczenia, układu w pojeździe, rodzaju taboru oraz warunków transportu).
- Według wielkości: drobne, całopojazdowe, ponadgabarytowe (przewyższające standardowe wymiary pojazdu, np. długość >16,5 m, szerokość >2,5 m, wysokość >4 m).
- Według wartości ekonomicznej: małowartościowe, średniowartościowe, wysokowartościowe.
- Specjalne rodzaje: ładunki chłodnicze, ładunki niebezpieczne, ładunki sypkie (np. węgiel, zboże, piasek), ładunki płynne (np. ropa, oleje, chemikalia, soki, mleko).
Ładunki przewozi się najczęściej w skrzyniach, nadwoziach wymiennych lub kontenerach. Przewóz może odbywać się z przystankami, np. w magazynach, centrach spedycyjnych, portach lub stacjach kolejowych.
Cechy i właściwości ładunków transportowych obejmują m.in. budowę fizyczną, konsystencję, gęstość, temperaturę topnienia, krzepnięcia, wrzenia, wytrzymałość na zginanie i ściskanie oraz zawartość poszczególnych składników.
Podstawowe zadania transportu to ochrona jakości i ilości ładunku, stosowanie odpowiednich środków transportu, prawidłowa organizacja procesu transportowego oraz gwarancja dostarczenia ładunku w stanie dobrym i nieuszkodzonym.
Sposoby załadunku obejmują napełnianie, nasypywanie, podnoszenie i wciąganie.