Przewoźnik żeglugi śródlądowej to przedsiębiorca wykonujący przewozy towarów lub osób na rzekach, kanałach i śródlądowych drogach wodnych za pomocą statków i barek rzecznych. Działalność ta wymaga posiadania uprawnień żeglugowych, certyfikatów bezpieczeństwa oraz spełnienia wymogów ochrony środowiska.
W systemie logistycznym transport śródlądowy stanowi alternatywę dla transportu drogowego i kolejowego, oferując niskie koszty przewozu przy dużych wolumenach ładunku. Jest szczególnie efektywny w przewozie towarów masowych na dystansach średnich, gdzie dostępna jest rozwinięta sieć śródlądowych dróg wodnych.
Rodzaje statków i ładunków
- Barki pchnięte i holowane – przewóz towarów masowych (węgiel, rudy, zboże, kruszywa).
- Statki kontenerowe rzeczne – transport kontenerów w systemie intermodalnym.
- Tankowce rzeczne – przewóz cieczy w tym paliw, chemikaliów i oleju.
- Statki typu ro-ro – przewóz pojazdów i ładunków na kołach.
Integracja z łańcuchem dostaw
Przewoźnicy żeglugi śródlądowej współpracują z portami rzecznymi i terminalami przeładunkowymi, które stanowią węzły integracji z transportem drogowym i kolejowym. Transport śródlądowy charakteryzuje się wysoką energooszczędnością i niską emisją CO2 w przeliczeniu na tonę przewożonego ładunku.
Ograniczeniem żeglugi śródlądowej jest sezonowość związana z warunkami pogodowymi, poziomem wód oraz zamarzaniem szlaków żeglugowych. Planowanie dostaw wymaga uwzględnienia dłuższych czasów tranzytu i mniejszej elastyczności niż w transporcie drogowym. Dokumentem przewozowym jest konosament rzeczny lub list przewozowy określający warunki odpowiedzialności przewoźnika za ładunek.