Rozładunek to czynności po przewozie: wyjęcie mienia ze środka transportu i przeniesienie go do miejsca przechowywania lub dystrybucji, ostrożnie. Wykorzystuje transport wewnętrzny i urządzenia. Na jego przebieg wpływa postać ładunku, środek transportu i typ frontu przeładunkowego.

Obowiązek załadunku i rozładunku spoczywa na nadawcy i odbiorcy, chyba że umowa przewozowa stanowi inaczej. Kierowca nie jest zobowiązany do rozładunku, chyba że umowa lub specjalne postanowienia wskazują inaczej i przewoźnik ma uprawnienia. Podział obowiązków:

  • Poniżej 3 ton: przewoźnik odpowiada za załadunek, zabezpieczenie i rozładunek w zakładach przemysłowych/handlowych.
  • Pozostałe przypadki: nadawca odpowiada za załadunek i zabezpieczenie ładunku; odbiorca rozładowuje na własną odpowiedzialność.

Za rozładunek odpowiada strona zobowiązana. Firma transportowa lub kierowca ponoszą odpowiedzialność za szkody tylko, gdy obowiązek wynika z umowy. Samodzielny rozładunek wymaga dozoru. Kierowca może zabezpieczyć towar, przewożąc go do magazynu na koszt zamawiającego.

Infrastruktura rozładunkowa

Dok rozładunkowy to specjalne miejsce do przeładunku, z rampą, śluzą uszczelniającą i bramą przemysłową. Hydrauliczna rampa wyrównuje poziomy, przyspieszając pracę. Doki poprawiają bezpieczeństwo, zabezpieczają towary, umożliwiają obsługę różnych pojazdów i obniżają koszty.

Prawne ramy rozładunku to polska ustawa Prawo przewozowe oraz Konwencja CMR, określające obowiązki stron i odpowiedzialność przewoźnika.